| Ac multi
et nostra et patrum maiorumque memoria, iudices, summi homines
et clarissimi cives fuerunt, quorum cum adulescentiae cupiditates
defervissent, eximiae virtutes firmata iam aetate exstiterunt.
Ex quibus neminem mihi libet nominare; vosmet vobiscum recordamini.
Nolo enim cuiusquam fortis atque illustris viri ne minimum quidem
erratum cum maxima laude coniungere. |